Ankh Gods of Egypt Review

Middengewicht arena
Follow Koop deze game!
8

Supertalent

9.6

User Avg

Je leest een ingezonden user review die niet door Boxing Meeples geschreven werd.

Ankh is een titel waarnaar we erg lang hebben uitgekeken. Als slot van de trilogie Bloodrage – Rising sun – Ankh mocht hij zeker niet in onze collectie ontbreken en sprongen we op de Kickstarter-kar meer dan een jaar geleden. CMON is trouwens ondertussen echt wel een specialist in het optimaal gebruiken van KS, dat is het minste wat je kan zeggen als je ziet wat hun projecten daar bij elkaar halen. In de conclusie zal ik ook even stilstaan bij de plaats die dit spel inneemt in de trilogie voor mij persoonlijk, aangezien dit toch een vraag is die vaak gesteld wordt.

Ankh: city of gods cover - Boxing meeples - board game review

PLUSPUNTEN

+ Cool Mini or Not? Uiteraard, kwalitatief toch wel de referentie in bordspellenland qua miniaturen, je komt ogen te kort om alle details te zien

+ Schilder je graag figuurtjes, dan ga je een tijdje zoet zijn met dit spel. Ik heb zelfs al zin gekregen om een cursus miniatuur-schilderen te gaan volgen

+ Het spel voorziet al enkele scenario’s die de beginopstelling bepalen en ook de dynamiek die tijdens een spel zal plaatsvinden, bovendien zijn sommigen voorzien voor bepaalde spelersaantallen en hierdoor (lijken ze) goed uitgebalanceerd. Wat erg cool is aan dit gegeven is dat er ondertussen ook al enkele scenario’s online verschijnen van fans, wat de mogelijkheden natuurlijk legio maakt

+ De kern van het spel is erg eenvoudig, het speelt echt super vlot en is qua spelregels zelfs op één A4-tje samen te vatten

+ Het spel wordt echter gemaakt door de diversiteit aan speciale eigenschappen, die van goden, guardians, vrijgespeelde Ankh-krachten, … Je moet wel even al deze eigenschappen even rustig bekijken, lezen en juist interpreteren, maar ze zijn allemaal redelijk logisch en rechtlijnig en laten weinig vragen achter (let wel op, want één woordje maakt soms het verschil, zeker op de overzichtjes, dus lees ook steeds de iets uitgebreidere tekst in de spelregels als je een eerste keer een eigenschap tegenkomt)

+ Het systeem voor het uitkiezen van de acties is subliem, dit vonden we allen echt wel een héél erg sterk punt van het spel

+ De strijd was bij ons ook ongemeen spannend, niemand viel uit de boot en deed tot en met de laatste snik mee voor de overwinning (bij ons viel het doek concreet tijdens gevecht 4, regio 6)

+ Het vechtsysteem is toegankelijk, duidelijk en erg tof, je gaat toch nog héél vaak een uitweg vinden en je hoeft absoluut niet steeds met een overmacht aan kracht te zitten (verre van zelfs), het is eigenlijk subliem gevonden en alle info is voor alle spelers open zodat je ook effectief bepaalde zaken kan gaan voorzien

+ Ankh heeft ook een fijne speelduur, een sessie (met uitzondering van je eerste misschien) gaat echt wel stevig vooruit en op zo’n 90 à 120 minuten kan je een episch spel achter de rug hebben

+ De variatie in dit spel is enorm, niet enkel de scenario’s, maar ook de hoeveelheid aan combinaties met guardians, diverse goden, de farao-uitbreiding, … zorgen ervoor dat geen enkel spel hetzelfde zal zijn

+ Dit is een spel waar je makkelijk kan schakelen om iets “nieuws” toe te voegen, de farao uitbreiding is de enige waarvoor je misschien ietwat meer spelregels moet toevoegen en uitleggen, maar zelfs dat blijft binnen de perken

+ Nog even een woordje over de algemene kwaliteit van het materiaal, dat is echt subliem, zeker de tomb of wonders met al het KS-materiaal en de divine offerings (met dikkere speelborden en plastieken ankh-fiches) zijn een erg fijne toevoeging en ik kan me niet inbeelden dat ik het zonder dit materiaal zou spelen

+ Wij hebben het nog niet kunnen uittesten, maar ik hoor erg vaak dat dit spel als pure 2-speler machtig moet zijn, en ik kan me hierbij wel iets voorstellen (dus als je vaak met twee speelt is deze titel ook een optie)

+ Er is al héél wat inkt gevloeid omtrent de kamelen in het spel, zijn worden gebruikt om regio’s op te splitsen en gelden als grens tijdens het spel. Ik vind dit ongelooflijk mooi en handig gedaan en bovendien heeft men zich nog de moeite getroost om diverse miniaturen te maken zodat ze niet allemaal hetzelfde lijken. Top gedaan vind ik, want het is allemaal erg duidelijk op het bord

Ankh spelonderdelen - Boxingmeeples - board game shop

MINPUNTEN

– Het kan redelijk druk worden op het speelbord, naar het einde toe staat het redelijk vol en moet je toch wel met wat zaken rekening houden

– Het verschil tussen de KS en retail-editie van het spel is echt wel héél erg groot. Qua spel verandert er op zich natuurlijk niets, maar je moet dan wel door het kartonnetje op een kartonnetje op een kartonnen bord kunnen kijken. Esthetisch is er wel echt een groot verschil en ook qua overzichtelijkheid zijn, dan vooral, de plastieken monumenten een enorme meerwaarde

– We kunnen er niet om heen, het prijskaartje voor dit soort producten is hoog te noemen. Of het al dan niet z’n geld waard is, hangt er meer vanaf wat je aan een spel kan geven dan aan de kwaliteit van het materiaal. Want, het moet gezegd, dit spel is z’n geld aan componenten alleen al meer dan waard. Ook de doorverkoop-waarde zal je hoofd doen duizelen (maar als je enigszins een spelliefhebber bent, dan verkoop je dit spel niet volgens mij)

– Het spelverloop is op zich erg eenvoudig, maar eens alle eigenschappen zijn vrijgespeeld dien je toch wel met héél wat rekening te houden. Gelukkig kom je hier stelselmatig in omdat je de eigenschappen één voor één vrij speelt, maar je gaat ongetwijfeld hier en daar iets over het hoofd zien

– Doordat de KS zoveel materiaal herbergt, zit je met maar liefst 6 verschillende dozen te zeulen, en je hebt uit minstens drie dozen materiaal nodig. Het ziet er ook niet onmiddellijk naar uit dat er een oplossing is om al het “basis”-materiaal netjes in één doos op te bergen, maar de tijd zal moeten uitwijzen of er storage-solutions op de markt komen

– De gebruikte pastelkleuren als spelerskleuren zijn op zich wel fraai, maar het verschil tussen blauw en lichtgroen (zeker voor de bases) vond ik af en toe slecht zichtbaar bij mindere lichtinval

Ankh spelbord

HET MERGE-PRINCIPE

Het “merge”-principe zet ik graag even voor jullie apart, aangezien ik hierover al enorm veel heb gelezen en gehoord. Ik kan ook moeilijk aangeven of dit een plus- of minpunt is, maar geef graag onze bedenkingen. Het “merge”-principe omvat het samensmelten van twee goden na de derde vechtfase. De speler die laatste en voorlaatste staan op dat ogenblik smelten samen en zetten het spel samen voort. Het mergen zit in de meeste scenario’s, maar kan er eigenlijk zonder enige problemen uit worden gelaten, je kan deze fase gewoon “vergeten” en je zal er speeltechnisch niets van merken.

In onze speelsessie was ik niet persoonlijk betrokken bij de merge, maar wij wilden het spel absoluut spelen zoals het uitgeschreven stond en eigenlijk vonden we het erg goed werken. Het lijkt op het eerste zicht oneerlijk (vooral voor de voorlaatste speler), maar aan het eind van het verhaal kwamen deze spelers samen nog keihard opzetten. Beiden vonden het ook niet echt erg om samen te spelen en als je hier wel van houdt, dan ga je serieuze stappen zetten. Er werd ook duchtig onderling overlegd en voor de beste optie gekozen. En samen zie je daadwerkelijk wel meer op de overvolle kaart op dat moment. Voor hetzelfde geld hadden ze zelfs nog aan het langste eind getrokken.

Thematisch lijkt deze “merge”-regel wel te passen bij dit spel en ik vind het echt ook wel een uniek mechanisme dat zeker z’n charme heeft. Maar … ik kan ook perfect begrijpen dat competitieve spelers, spelers die gewend zijn aan dit soort “vecht”-spellen, dit absoluut niet weten te appreciëren. Zoals wel vaker deel ik mr. Vasel (Dice Tower) zijn mening dan ook helemaal niet omtrent het “mergen”. Dit unieke systeem hoort nou éénmaal bij dit spel en met de juiste mind-setting lijkt mij dit zelfs een meerwaarde.

SPELERELIMINATIE

Ook de spelereliminatie zet ik graag even apart in de kijker. Jawel, je kan onherroepelijk uit het spel worden gekeild. Maar dit gebeurt pas na de vierde vechtronde en het spel is op dat ogenblik echt wel héél kort tegen het einde. Je zal volgens mij nooit lang moeten wachten na je definitieve uitschakeling en ik vermoed zelfs dat het in de meeste gevallen zelfs niet zo ver komt, maar het is zeker iets om ook rekening mee te houden

Ankh pharaoh spelbord - Boxingmeeples - board game shop

CONCLUSIE

Ik vermoed dat bovenstaande boterham al wel een deel duidelijk maakt wat onze gevoelens zijn omtrent Ankh. Natuurlijk valt er nog héél wat te ontdekken en ik ben ervan overtuigd dat niet elke speelsessie even uitgebalanceerd zal zijn als onze eerste. Het eerste scenario lijkt me ook het meest toegankelijke en meest “eerlijk en uitgebalanceerd”, ik vermoed dat je dit scenario ook het vaakst gaat hanteren, zeker als het draait om de eerste speelsessie van enkele spelers rondom de tafel. Je gaat echter gauw roteren met de goden, want op zich verandert er weinig aan het spel, enkel de specifieke eigenschap zal veranderen. Op het eerste zicht lijkt de ene eigenschap ook veel sterker dan een andere, maar als puntje bij paaltje komt, kan iedereen op het juiste moment wel eens toeslaan, dus dat is een fijne conclusie. Je zit ook relatief snel in het spel, de acties volgen elkaar razendsnel op en de gevechten worden stelselmatig epischer.

Het eerste gevecht blijft nog beperkt tot in kracht en telwerk, maar stelselmatig dient er tactischer gespeeld te worden. Elke actie heeft ook z’n nut vanaf de eerste ronde en het actie-kiezen-systeem is venijniger dan het lijkt. Je wil absoluut de individuele evenementen naar je toetrekken, maar meestal zorgt dat er ook voor dat je slechts één nuttige actie kan ondernemen in plaats van die tweede actie die je ook graag zou doen. Het gebruiken van je ankh-power is ook enorm belangrijk, snel upgraden wil niet enkel zeggen dat je krachten en eigenschappen toenemen, maar dat je ook in het bezit van de guardians komt. Op sommige momenten zijn ze misschien niet meer dan een extra figuurtje met kracht 1, maar ook nu is timing weer erg belangrijk en zijn ze zeker een meerwaarde.

Het vechten is ook doodeerlijk en alles is open informatie, dus op de duur zelfs deels doorzichtig, vooral als je al enkele vechtkaarten hebt gespeeld. De volgorde waarin gevechten worden afgehaspeld, de kaarten die je speelt, de interactie met alle eigenschappen, … ze hebben allen invloed op de uitkomst van het gevecht. En het mooiste van de zaak is dat je van een “slechte” zaak zelfs een winstgevende kan maken. In Ankh wint zeker niet altijd de sterkste god, maar kan ook de meest slinkse met de buit aan de haal gaan. Dit alles zijn elementen die mij volledig in mijn sas laten voelen in de wondere wereld van Ankh. Als fervent euro-gamer leunt deze Ankh misschien wel het dichtste aan bij datgene dat bekend aanvoelt.

Ankh full experience speldoos 3D - Boxingmeeples - board game shop

DE TRILOGIE

Hoogste tijd om deze titel een plaatsje te geven in de trilogie. Natuurlijk is dit puur persoonlijk en zegt een rangschikking totaal niets over de kwaliteit van het spel, maar ik zal toch proberen om duidelijk te formuleren waarom ik het daar plaats en dan is het aan jou om uit te maken of het al dan niet iets voor jou is.

Laat me beginnen met Blood rage, de eerste uit de reeks : dit spel was voor mij de eerste hybride die me uit de euro-wereld trok en ervoor zorgde dat ik ook kon genieten van spellen met miniaturen. Bij Blood rage is alles redelijk rechtlijnig en vooral gericht op de harde confrontatie tussen de spelers. Wat dat betreft, lijkt die titel toch meer iets voor de echte “vechters”, ware het niet dat er queesten zijn en de Loki-strategie die je ook in staat stellen om punten te verdienen door gevechten te verliezen of op slinkse wijze aan te gaan. Ook de toegankelijkheid en de duidelijke regels zorgen er voor dat we onze weg naar Blood rage steeds weten te vinden. Qua spelvoorbereiding is Blood rage ook de lichtste van het gezelschap, je kan een stukje sneller aan de slag gaan (maar dat heeft natuurlijk ook deels te maken met het feit dat ik de retail-versie heb zonder al het extra materiaal). Ik zet Blood rage voor mij persoonlijk op de tweede plaats in de trilogie (op dit moment).

Rising Sun is de meest aparte titel uit het gezelschap. Rising sun is niet enkel vechten, het gaat vooral om diplomatiek goed uit de hoek komen, het juist positioneren van je manschappen en vooral het tactisch doorhebben van de vechtfase, wat absoluut niet makkelijk is. Het is, zoals ik al ergens las, méér dan zo maar een spel, het is daadwerkelijk een kunstwerk. Als je Rising sun in héél z’n glorie opstelt op je tafel, dan kan je niet anders dan het vol bewondering aanschouwen. Rising sun is voor mij een spel dat vooral goed tot z’n recht komt met een groter spelersaantal, met maximale bezetting ga je ongetwijfeld voor een episch spel. Nadeel hiervan is wel dat je een tijdje zoet gaat zijn, de speelduur kan hier echt oplopen (zonder dat het gaat vervelen weliswaar).

Het is echter ook zo dat de kwaliteiten van dit spel meer in de mindfuck zitten, naast het goed uitspelen van je speciale eigenschap, veel meer dan het effectief uitvoeren van acties (wat je als euro-gamer toch wat meer van een spel verwacht). De eigenschappen die je in Rising sun kan vrijspelen lijken me ook soms ietwat uit balans. Er zal ongetwijfeld altijd wel een mogelijkheid zijn om zaken recht te trekken, maar dan moeten alle spelers erg goed weten waarmee ze bezig zijn en moet er samen gespeeld worden tegen die éne speler. Qua strategie, lange-termijn en tactisch doorzicht is deze titel misschien wel de sterkste van het lot, maar … doordat dit minder aanleunt bij mijn capaciteiten zet ik Rising sun op een derde plaats. Niet zozeer omdat het spel minder is dan de anderen, maar omdat het eerder een buitenbeentje is, dat minder aanleunt bij mij persoonlijk en omdat het spel minder toegankelijk is en véél minder vaak op tafel komt dan de andere titels.

Zo komen we dus bij onze nummer één van de trilogie. Ankh katapulteert zich onmiddellijk naar deze positie. Dit komt ongetwijfeld deels door de hype en het “nieuwe”, dus misschien zal er op termijn nog wel een wijziging komen in de rangschikking. Maar qua toegankelijkheid, makkelijkheid om het spel op tafel te krijgen, eerlijke verdeling tussen de eigenschappen, meerdere euro-kenmerken, subliem actiesysteem, eenvoudige acties, prachtig materiaal, thema en wereld die me het meeste ligt, kan ik niet anders dan dit spel aan te prijzen.

Deze review is geschreven door Arne De Cnodder en verscheen eerst op spellenblog SPINLI

Titel : Ankh – Gods of Egypt
Auteur : Eric M. Lang
Uitgeverij : CMON

8

Supertalent

Lost Password